ირინა

ირინა არის იურისტი. 2007 წელს წარჩინებით დაამთავრა რუსეთის სახელმწიფო ჰუმანიტარული უნივერსიტეტი სპეციალობით „იურისპრუდენცია“.

მას აქვს 10-წლიანი იურიდიული პრაქტიკა, მათ შორის მუშაობდა ადვოკატის კაბინეტში, საგანმანათლებლო დაწესებულებაში იურიდიული განყოფილების უფროსად და კომერციულ ორგანიზაციებში (რეკლამა და მედია).

ამჟამად მუშაობს სს „გაზეთი მეტრო“-ში წამყვან იურისტად.

არის ორი ქალიშვილის – მაშასა და ანიას დედა, ერთი 1.7 წლისაა, მეორე – 2 თვის. „უფროსი, მაშა, – მოხერხებული, ცნობისმოყვარე მოუსვენარი ბავშვია, მას მოსწონს მოძრავი თამაშები, როგორც ბევრი მისი ასაკის ბავშვს: სირბილი, ხტუნაობა, სასურველია ხმამაღალი ყვირილით. მეორე ქალიშვილს, ანუტკას, ჯერჯერობით საყვარელი საქმიანობა აქვს – დედასთან ხელებზე ქანაობა და მუშტის წოვა, რაც საწოვარაზე გემრიელი ჰგონია. დოვლატოვის გამონათქვამი „ქალიშვილი თითქმის არ აღგვიზრდია, მხოლოდ გვიყვარდა“ ახასიათებს ჩემს დამოკიდებულებას აღზრდის მიმართ. სიყვარული – მამოძრავებელი და განმავითარებელი ძალაა, ბავშვი ამ გრძნობას ეხმაურება და არა „განმავითარებელ თამაშებსა“ და ბარათებს. ყველაფერი, რასაც დედა სიყვარულით აკეთებს, უაღრესად მნიშვნელოვანია პატარასთვის. ასევე მნიშვნელოვანია პასუხისმგებლობის შეგრძნება – ბავშვის ფორმირებისთვის, შევსებისთვის, ზრდისა და განვითარებისთვის. და, შესაბამისად, მისი მომავალი მოქმედებებისთვის, წარმატებებისთვის/წარუმატებლობებისთვის, ადამიანების, ბუნების, შრომის მიმართ დამოკიდებულებისთვის და მრავალი სხვა რამისთვის... დედა ბავშვისთვის – მთელი სამყაროა, რომელშიც ის ცხოვრობს, მის მღელვარებას პატარა მომენტალურად გრძნობს და ითვისებს! ეს პატარა მყიფე, უმწეო ადამიანი მთლიანად შენზეა დამოკიდებული, და მისი უსაზღვრო ნდობა არ შეიძლება მოატყუო ან უღალატო.“