ბავშვები და შინაური ცხოველები: დადებითი და უარყოფითი მხარეები

ბავშვები და შინაური ცხოველები

ინდიანას უნივერსიტეტის მეცნიერების მიერ 2015 წელს ჩატარებული სოციოლოგიური კვლევის მონაცემებით, 2-დან 7 წლამდე ბავშვების 90%-ს შინაური ცხოველი სურს. ადრე თუ გვიან თქვენი პატარა შეიძლება გკითხოთ: „მიყიდი ძაღლს, კატას, თუთიყუშს ან თევზებს?“ ზოგჯერ შინაური ცხოველი ოჯახში ბავშვის დაბადებამდეც ცხოვრობს. ორივე შემთხვევაში ჩნდება ერთი და იგივე კითხვები: როგორ მოვაწყოთ ყოველდღიური ცხოვრება, როგორ ავიცილოთ ალერგია და შესაძლო საფრთხეები, და როგორ დავამეგობროთ ბავშვი და შინაური ცხოველი.

რა სარგებელი მოაქვს ბავშვისთვის შინაურ ცხოველთან ცხოვრებას?

აღმზრდელობითი ასპექტი

შინაურ ცხოველთან ერთად ცხოვრება ბავშვს ასწავლის პასუხისმგებლობას და ზრუნვას. სამი წლის ბავშვი დიდ ძაღლს ვერ გაასეირნებს, მაგრამ შეუძლია თასში წყლის ჩასხმა, სათამაშოების გარეცხვა ან კატის ქვიშის შეცვლაში დახმარება. ასეთი მცირე მოვალეობები ავითარებს დამოუკიდებლობას.

სოციალური ადაპტაცია

ცხოველებთან ურთიერთობა ავითარებს ემპათიას და სოციალურ უნარებს. ბავშვი სწავლობს თანამშრომლობას, საზღვრების დაცვას და ურთიერთობას. შინაური ცხოველი ხშირად ხდება საერთო თემა თანატოლებთან საუბარში, რაც მეგობრების შეძენასაც ამარტივებს.

ინტელექტუალური განვითარება

ცხოველები ბავშვისთვის ბუნებისა და გარემოს შესწავლის ერთ-ერთი პირველი წყაროა. დაკვირვებით ბავშვი სწავლობს მიზეზ-შედეგობრივ კავშირებს: კატა დილით კრუტუნებს — ნიშნავს, რომ მშიერია; ძაღლი კართან ზის — გასეირნების დროა. ასევე დადასტურებულია, რომ ცხოველებთან გაზრდილ ბავშვებს უკეთ განვითარებული აქვთ წვრილი მოტორიკა და შემოქმედებითი უნარები.

ფიზიკური განვითარება

ცხოველებთან რეგულარული კონტაქტი ხელს უწყობს იმუნიტეტის გაძლიერებას და ამცირებს ალერგიის რისკს. ძაღლთან თამაში და სეირნობა ბავშვს უფრო აქტიურს ხდის და ხელს უწყობს გარეთ მოძრაობას.

თუ სახლში უკვე არის ცხოველი

ბევრი მშობელი ახალშობილის დაბადების შემდეგ დროებით აბარებს შინაურ ცხოველს ნათესავებს ან მეგობრებს, თუმცა ხშირად ამის საჭიროება არ არის. მნიშვნელოვანია ცხოველის წინასწარ მომზადება და გარკვეული წესების სწავლება.

როგორ მოვამზადოთ ძაღლი ბავშვის გამოჩენისთვის

• შეამოწმეთ, როგორ რეაგირებს ძაღლი ხმამაღალ ხმებზე. შეიძლება ბავშვის ტირილის ჩანაწერის ჩართვა და მშვიდი რეაქციის ჩამოყალიბება.
• მიაჩვიეთ ცხოველი ახალ სუნებს. მიეცით საშუალება დაყნოსოს საბავშვო ნივთები და ოთახი.
• წინასწარ განსაზღვრეთ სივრცე და საზღვრები: მაგალითად, არ ახტეს საწოლზე ან არ შევიდეს საბავშვო ოთახში.
• მოუწყეთ მშვიდი ადგილი დასასვენებლად.
• თუ ქცევის პრობლემებია, მიმართეთ პროფესიონალ დრესირებას.
• სამშობიაროდან დაბრუნებამდე სახლში გააგზავნეთ ბავშვის ტანსაცმლის ნივთი, რათა ცხოველი ახალ სუნს მიეჩვიოს.

ბავშვის სახლში დაბრუნების შემდეგ ყურადღება მიაქციეთ შინაურ ცხოველსაც. ცხოველისთვის მნიშვნელოვანია იგრძნოს, რომ კვლავ ოჯახის წევრია.

რომელი ცხოველი შეიძლება გვყავდეს ბავშვთან ერთად

ძაღლები

დადებითი მხარეები: კომუნიკაბელურები არიან, უყვართ თამაში და ადამიანებთან კონტაქტი.

უარყოფითი მხარეები: საჭიროებენ ყოველდღიურ სეირნობას, წვრთნას და სპეციალურ მოვლას.

კარგი ჯიშები ბავშვებისთვის: ოქროს რეტრივერი, ლაბრადორ-რეტრივერი, კორგი, ბიგლი, კოლი, პაგი, ირლანდიური სეტერი, პუდელი.

კატები

დადებითი მხარეები: დამოუკიდებლები არიან და ნაკლებ მოვლას საჭიროებენ.

უარყოფითი მხარეები: ღამით აქტიურები არიან და ზოგჯერ იწვევენ ალერგიას.

კარგი ჯიშები ბავშვებისთვის: ბრიტანული მოკლემეტყვიანი, შოტლანდიური ფოლდექსი, ბირმული, კანადური სფინქსი, მეინ-კუნი.

მღრღნელები

მარტივი მოსავლელები არიან და დიდ სივრცეს არ საჭიროებენ, თუმცა სიცოცხლის ხანგრძლივობა შედარებით მოკლე აქვთ.

კუები

ჰიპოალერგიული და მშვიდი ცხოველები არიან, თუმცა ტერარიუმი რეგულარულ მოვლას საჭიროებს.

აკვარიუმის თევზები

არ აზიანებენ ავეჯს და აკვარიუმი ოთახის ჰაერის დატენიანებასაც უწყობს ხელს, თუმცა მათთან თამაში შეუძლებელია.

ფრინველები

ლამაზი და ჭკვიანი შინაური ცხოველები არიან, თუმცა შეიძლება ხმაურიანები იყვნენ.

ჩექ-ლისტი — სანამ შინაურ ცხოველს მოიყვანთ

• განიხილეთ ეს გადაწყვეტილება ოჯახის ყველა წევრთან.
• შეაგროვეთ მაქსიმალურად ბევრი ინფორმაცია არჩეულ ცხოველზე.
• აირჩიეთ სანდო მომშენებელი.
• წინასწარ მოამზადეთ სივრცე, საკვები და საჭირო ნივთები.
• გაიგეთ ახლომდებარე ვეტერინარული კლინიკის ადგილმდებარეობა.
• ბავშვს აუხსენით ცხოველთან ურთიერთობის წესები.

უსაფრთხო ურთიერთობის წესები

• არასოდეს დატოვოთ პატარა ბავშვი ცხოველთან მარტო.
• აუხსენით ბავშვს, რომ არ შეიძლება ცხოველის შეწუხება ძილისა და კვების დროს.
• რეგულარულად აცერით და შეამოწმეთ შინაური ცხოველი ვეტერინართან.
• ალერგიის ეჭვის შემთხვევაში მიმართეთ ექიმს.

თუ შინაური ცხოველის ყოლა შეუძლებელია

ბავშვს მაინც შეუძლია ცხოველებთან კონტაქტი სხვა გზებით:

• ფერმებისა და კონტაქტური ზოოპარკების მონახულება;
• ცხენოსნობის კლუბებში სტუმრობა;
• ძაღლების თავშესაფრებში ვიზიტი;
• მეგობრებთან ან ნათესავებთან სტუმრობა, რომლებსაც შინაური ცხოველები ჰყავთ.

ცხოველებთან ურთიერთობა ბავშვისთვის მნიშვნელოვანი გამოცდილებაა და ხელს უწყობს მის ემოციურ, სოციალურ და ფიზიკურ განვითარებას.

წყაროები

• იაკოვლევი Ю. Я. „ადამიანს უნდა ჰყავდეს ძაღლი“, სანკტ-პეტერბურგი, 2015.
• ჯერალდ დარელი. „ჩემი ოჯახი და სხვა მხეცები“, მოსკოვი, 2010.
• ჯერალდ დარელი. „ჩიტები, მხეცები და ნათესავები“, მოსკოვი, 2010.