ახალგაზრდა მშობლებს ხშირად აქვთ მცდარი წარმოდგენა ბავშვის ძილის ხანგრძლივობასა და ხარისხზე. ისინი ელიან, რომ ბავშვი ისე დაიძინებს, როგორც ზრდასრული ადამიანი — საღამოს დაიძინებს და დილამდე არ გაიღვიძებს. თუმცა ბავშვებისთვის ეს სრულიად ბუნებრივი არ არის. მათთვის დამახასიათებელია ე.წ. „სწრაფი ძილი“, რომლის დროსაც ძილი უფრო ზედაპირულია და გაღვიძებაც ადვილია. ძილის საჭირო ხანგრძლივობა კი თითოეული ბავშვისთვის ინდივიდუალურია.
ამასთან, ძილის დარღვევა ზოგჯერ სხვადასხვა ჯანმრთელობის პრობლემასაც შეიძლება უკავშირდებოდეს.
ხშირად ეს ეხება სიცოცხლის პირველი წლის ბავშვებს, რომლებსაც აღენიშნებათ ცენტრალური ნერვული სისტემის პერინატალური დაზიანება, მომატებული ქალასშიდა წნევა ან თავის ტვინში სითხის სიჭარბე. ასეთ ბავშვებს ხშირად მოკლე და მოუსვენარი ძილი აქვთ. მშობლებს უწევთ პატარას დიდხანს დაძინება, თუმცა ის მალე იღვიძებს, ხოლო ღამის გაღვიძებებს ხშირად ტირილი ახლავს. თავის ტვინში სისხლძარღვოვანი დარღვევების დროს ბავშვები შეიძლება მეტეომგრძნობიარენიც იყვნენ და მათი ძილი ამინდის ცვლილებებზეც იყოს დამოკიდებული. ასეთ შემთხვევაში აუცილებელია ბავშვთა ნევროლოგის კონსულტაცია და შესაბამისი მკურნალობა.
ბავშვის სრულფასოვან ძილს ხშირად ხელს უშლის ცხვირის გაჭედვაც. ძილის წინ აუცილებელია ცხვირის გაწმენდა, განსაკუთრებით მაშინ, თუ ლორწოვანი გარსი გამოშრობის გამო ქერქები წარმოიქმნება. სასურველია ჰაერის დამატენიანებლების გამოყენება, რათა ცხვირის ლორწოვანი გარსი არ გამოშრეს. ასევე რეკომენდებულია ბავშვის საწოლიდან ზედმეტი რბილი სათამაშოების ამოღება — შეიძლება დარჩეს მხოლოდ ერთი სუფთა და არამტვრიანი სათამაშო. ძილის წინ ოთახი უნდა განიავდეს, რადგან ბავშვებს სუფთა ჰაერში უკეთ სძინავთ.
თუ ცხვირის გაჭედვა გაციებით არის გამოწვეული, საჭიროა პედიატრთან კონსულტაცია და ექიმის რეკომენდაციების დაცვა.
რაქიტის დროს ბავშვები ხშირად ხდებიან მოუსვენრები, გაღიზიანებულები და მგრძნობიარენი, რაც ძილის ხარისხზეც აისახება. შეიძლება აღინიშნოს შეხტომა დაძინების დროს. ასევე ხშირია მომატებული ოფლიანობა, რის გამოც ბავშვს თავი ოფლიანდება და ძილის დროს ბალიშს ერევა, რაც მას კიდევ უფრო აწუხებს.
ძილის დარღვევა ხშირად გადაღლისა და დღის განმავლობაში ზედმეტი აღგზნების შედეგიც არის. მაგალითად, ღამის ძილის წინ ხანგრძლივმა ბანაობამ შეიძლება ბავშვი დაღალოს. ამიტომ რეკომენდებულია ძილის წინ ბანაობა იყოს მოკლე — დაახლოებით 5–7 წუთი.
ემოციური გადატვირთვა ასევე მოქმედებს ბავშვის ძილზე. სასურველია, რომ ძილის წინ ორი საათით ადრე აქტიური თამაშები შეიცვალოს მშვიდი საქმიანობით — მაგალითად, წიგნის კითხვით. ამ პერიოდში უნდა შეიზღუდოს ტელევიზორის ყურება და გაჯეტებზე თამაში. ასევე მნიშვნელოვანია დედის ემოციური მდგომარეობაც, რადგან ის ხშირად აისახება ბავშვის ძილის ხარისხზე.
უფრო უფროსი ასაკის ბავშვებში ყურადღებასა და ნევროლოგის კონსულტაციას საჭიროებს ისეთი მდგომარეობები, როგორიცაა ძილში სიარული, ძილში ლაპარაკი, ღამის კოშმარები და ღამის ენურეზი.
თუ ბავშვს ხშირად აქვს ძილის პრობლემები ან ძილი არასაკმარისია, სასურველია ექიმთან კონსულტაცია. სპეციალისტი შეძლებს მდგომარეობის შეფასებას და საჭირო დახმარების გაწევას.
