ტონუსი ბავშვის ფეხებში
სიარული და კუნთების ტონუსი ბავშვებში
სიარული რთული ფიზიოლოგიური პროცესია, რომელშიც მონაწილეობენ ნერვები, კუნთები, სისხლძარღვები, ძვლები და მათ გარშემო არსებული რბილი ქსოვილები. სრულფასოვანი სიარული ყალიბდება მაშინ, როდესაც ფეხის, ზურგისა და მუცლის კუნთები ნორმალურ ტონუსშია.
კუნთების ტონუსის დარღვევა იწვევს სერიოზულ ფუნქციურ პრობლემებს, რომლებიც ხშირად შეუმჩნეველი რჩება წლების განმავლობაში.
მომატებული კუნთების ტონუსი
მომატებული ფეხის ტონუსის მქონე ბავშვებში აღინიშნება შემდეგი პათოლოგიური ცვლილებები:
- თითების შეკუმშვა
- „ფეხის გარე თაღზე“ დაყრდნობით სიარული
- წვერებზე სიარული
- სახსრებში მოხრის შეზღუდვა
- ფეხების გამრუდება
დროთა განმავლობაში ბავშვი ეჩვევა არასწორ სიარულს და ქვეცნობიერად აღიქვამს მას ნორმად, რაც ამძიმებს მდგომარეობას.
დაქვეითებული კუნთების ტონუსი (ჰიპოტონუსი)
ჰიპოტონუსის დროს აღინიშნება:
- არასტაბილური სიარული
- სწრაფი დაღლილობა
- ხშირი დაცემა
- ფეხების არასწორი დადგმა
- სახსრების ჰიპერმობილურობა
ეს ცვლილებები იწვევს სისხლის მიმოქცევის დარღვევას, მუხლისა და მენჯ-ბარძაყის სახსრების დეფორმაციას, რაც უარყოფითად მოქმედებს მენჯისა და ხერხემლის სწორ განვითარებაზე.
ფიზიკური განვითარების შეფერხება პირდაპირ ზემოქმედებს ფსიქო-ემოციურ პროგრესზე. ყველაზე პრობლემური ფაქტორი ის არის, რომ 7–8 წლამდე ბავშვები, ხშირ შემთხვევაში, პრაქტიკულად არაფერზე არ უჩივიან.
პროფილაქტიკა და სწორი განვითარება
პრობლემის თავიდან ასაცილებლად აუცილებელია კომპლექსური მიდგომა: რეგულარული სამედიცინო კონტროლი, მასაჟი, ტანვარჯიში, მოძრაობითი აქტივობა და გაკაჟება. ეს მეთოდები მნიშვნელოვნად ამცირებს კუნთების ტონუსთან დაკავშირებული დარღვევების რისკს.
