როგორ ამოვიცნოთ ალერგია პატარებში

მწვავე ალერგიული რეაქციები — ეს არის დაუყოვნებელი ტიპის ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები. ისინი საჭიროებენ გადაუდებელ დახმარებას, ამიტომ უმნიშვნელოვანესია მათი რაც შეიძლება ადრეული ამოცნობა.

მათ შორის ყველაზე საშიშია, ე.წ. გენერალიზებული რეაქციები: ტოქსიკო-ალერგიული რეაქციები და ანაფილაქსიური შოკი.

ანაფილაქსიური შოკისთვის დამახასიათებელია:

• სწრაფი რეაქცია (კონტაქტიდან 1–15 წუთში ალერგენთან, ძალიან იშვიათად — ერთი საათის განმავლობაში);
• თავიდან — ზოგადი სისუსტე, ძლიერი მოუსვენრობა, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, გულისრევა, ღებინება, ქავილი და წვა ცხვირ-ხახაში, ქავილი და გამონაყარი კანზე;
• რამდენიმე წუთის შემდეგ — გულისცემის აჩქარება, არტერიული წნევის დაცემა, ცნობიერების არევა კომამდე, პულსის შეუგრძნობლობა ხელებსა და ფეხებზე, სუნთქვის გაძნელება (ხორხის შეშუპების გამო).

ტოქსიკო-ალერგიული რეაქციები (ტოქსიკოდერმია):

• დერმატოზები, რომლებიც წარმოიქმნება სამკურნალო საშუალებების (ხშირად — ანტიბიოტიკების და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების), საყოფაცხოვრებო ქიმიკატებთან კონტაქტის, ალერგენული საკვების მოხმარების შედეგად;
• შესაძლებელია ტემპერატურის მკვეთრი მომატება, ზოგადი მოთენთილობა, კუნთების ტკივილი, მადის დაკარგვა, გულისრევა;
• კანის გამოვლინებები მრავალფეროვანია როგორც სახით, ასევე ლოკალიზაციით. ნებისმიერი გამონაყარის შემთხვევაში, განსაკუთრებით თუ მას თან ახლავს ტემპერატურა, საჭიროა ექიმთან მიმართვა, რადგან ზოგჯერ რთულია ტოქსიკოდერმიის, წითელასა და წითურას დიფერენცირება.

ლოკალიზებული მწვავე ალერგიული რეაქციები შეიძლება იყოს კანისმიერი და რესპირატორული.

კანისმიერი რეაქციები:

• ჭინჭრის ციება და ქუინკეს შეშუპება;
• მწვავე დასაწყისი;
• ზოგადი სიმპტომები — ტემპერატურის მომატება, ტკივილი სახსრებსა და მუცელში;
• ჭინჭრის ციებისთვის — კანზე მრავლობითი ბებერების გაჩენა, რომლებიც ძლიერ ქავის;
• ქუინკეს შეშუპებისთვის — შეშუპებები, უფრო ხშირად ქუთუთოებზე, ტუჩებზე, ენაზე, ხელისგულებსა და ტერფებზე. ყველაზე საშიშია ხორხის შეშუპება, რომელიც ვლინდება კრუპის სიმპტომებით (ყეფისმაგვარი ხველა, სუნთქვის გაძნელება).

რესპირატორული მწვავე ალერგიული რეაქციები:

• შეტევითი ხველა;
• სტვენითი ხიხინი, რომელიც ფონენდოსკოპის გარეშეც ისმის, განსაკუთრებით თუ ბავშვი პირს გააღებს;
• გულმკერდის არეში შეკუმშვის შეგრძნება.