იმისათვის, რომ ფიზიკურმა დატვირთვამ ორსულ ქალსა და მის მომავალ შვილს სარგებელი მოუტანოს, აუცილებელია რამდენიმე წესის დაცვა.
პირველ რიგში, არ უნდა არსებობდეს უკუჩვენებები. ისინი ინდივიდუალურია, ამიტომ გადაწყვეტილება უნდა მიიღოს ექიმმა, რომელიც ორსულობას აკონტროლებს. თუ სპეციალისტი წინააღმდეგი არ არის, ვარჯიშების დაწყება შესაძლებელია.
მნიშვნელოვანია საკუთარი შესაძლებლობების ადეკვატური შეფასება. თუ მანამდე არ ყოფილხართ ფიზიკურად აქტიური, ვარჯიში უნდა დაიწყოთ თანდათანობით და მინიმალური დატვირთვით. თუ სპორტი თქვენთვის ჩვეულებრივია, ყურადღებით დააკვირდით სხეულის რეაქციებს — ადრე ჩვეული დატვირთვა შესაძლოა ახლა რთულად შესასრულებელი იყოს. აუცილებელია ინტენსივობის შემცირება და ვარჯიშის ხანგრძლივობის შეკვეცა დაღლილობის პირველივე ნიშნებისას.
გამოირიცხება ფიზიკური აქტივობა, რომელიც დაკავშირებულია ტრავმის რისკთან — დაცემა, შერყევა, სისწრაფისა და სხეულის მდგომარეობის მკვეთრი ცვლილებები. ასევე არ არის რეკომენდებული მძიმე დატვირთვები და ექსტრემალური სპორტის სახეობები ძლიერი ემოციური კომპონენტით.
ორსული ქალებისთვის უკუნაჩვენებია გარკვეული ვარჯიშები: ზურგზე წოლითი მდგომარეობა, მუცელზე წოლა, ხტომები, ტორსის მკვეთრი დახრები და მოხრები, სწორი ფეხებისა და ტორსის აწევა მწოლიარე მდგომარეობიდან მჯდომარეში გადასვლისას.
განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო ორსულობის პირველ ტრიმესტრში.
სასურველია, პირველი რამდენიმე მეცადინეობა ჩატარდეს ინსტრუქტორთან, რათა ინდივიდუალურად შეირჩეს ვარჯიშების ოპტიმალური კურსი.
