ჩემი აზრით, ორსულობა ისეთი პერიოდია, როცა, ერთი მხრივ, უკიდურესობაში არ უნდა ჩავარდეთ და საკუთარ თავს შეზღუდული შესაძლებლობის მქონედ არ უნდა მოეპყროთ, მეორე მხრივ კი — მაინც უნდა გაუფრთხილდეთ საკუთარ თავს და ყურადღებით იყოთ.
არსებობს სპორტით დაკავების სამედიცინო უკუჩვენებები, მე მათ ჩამოვთვლი, მაგრამ, გარდა ამისა, ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ ქალმა თავად შეაფასოს საკუთარი მდგომარეობა. სხვადასხვა ადამიანისთვის ისეთი ცნებაც კი, როგორიცაა „დაღლილობა“, შეიძლება სულაც არ ნიშნავდეს ერთსა და იმავეს.
ზოგისთვის დაღლილობა — ეს არის, როცა ფეხზე ვერ დგება, ზოგისთვის კი — ოდნავ აჩქარებული პულსი. ამიტომ უნდა იხელმძღვანელოთ საკუთარი საშუალო მდგომარეობით და მისგან გადახრებით, და არა იმით, თუ როგორ „იყო მეგობართან“.
თუ თქვენს თვითშეგრძნებაში რაიმე გაშფოთებთ, ნუ დაიზარებთ და კიდევ ერთხელ ჰკითხეთ თქვენს ექიმს, შეიძლება თუ არა ვარჯიში.
როდის არის სპორტი უკუნაჩვენები?
- თუ თქვენი ექიმი რაიმე მიზეზით არ გირჩევთ ვარჯიშს;
- თუ გაქვთ ძალიან ძლიერი ტოქსიკოზი ღებინებით;
- თუ გაქვთ საშვილოსნოს მომატებული ტონუსი;
- თუ გაქვთ სისხლიანი გამონადენი სასქესო გზებიდან;
- თუ ადრე უკვე გქონდათ ნაადრევი მშობიარობა (მოშლა);
- თუ გაქვთ მაღალი არტერიული წნევა;
- თუ გაქვთ შეშუპება და მომატებული ცილა შარდში;
- ნებისმიერი მწვავე რესპირატორული ვირუსული დაავადების დროს, მაშინაც კი, თუ მათ მაღალი ტემპერატურა არ ახლავს თან;
- ქრონიკული დაავადებების გამწვავებისას;
- ვარჯიშების შემდეგ მუცლის ქვედა ნაწილში განმეორებადი შეკუმშვისმაგვარი ტკივილებისას.
ზოგიერთი აკრძალვა, სამწუხაროდ, მთელი ორსულობის განმავლობაში უნდა მოქმედებდეს. თუმცა არსებობს მდგომარეობები, რომლებიც დროებითია — მაგალითად, ვირუსული დაავადებები ან ტოქსიკოზი — და ასეთ შემთხვევებში ექიმმა შეიძლება ნება დაგრთოთ თანდათანობით დაუბრუნდეთ ვარჯიშს.